Er zijn twee continenten

Eeuwenlang heeft het menselijk ras tegen zichzelf gevochten over de kwestie van het aantal continenten in de wereld. Zeven? Zes, omdat Amerika één continent is? Acht, want als Europa een continent is, dan moet India ook een continent zijn? Vijf, omdat beide gewoon subcontinenten van Eurazië zijn? Vier, vanwege „Afro-Eurazië”?

Ik heb er genoeg van. Er zijn twee:

Een kaart van Europa, Azië, Afrika, en Australië.

De Oecumene houdt zowel wat traditioneel de „Oude Wereld” is beschouwd in als de verspreide eilanden van Australië en de Grote Oceaan. Zij strekt zich uit van de IJslandse gletsjers een de zandwoestijnen van de Sahara naar de oerwouden van Borneo en het ruwe Australische binnenland. 6.6 miljard mensen noemen haar thuis, de overgrote deel van de wereldbevolking.

Een kaart van Noord-Amerika, Zuid-Amerika, en de Antarctis.

Cēmānāhuac bevat de continent Amerika en de Antarctis, uitstrekkend van de fjorden van Alaska en de moerassen van de Mississippi naar de longen van de wereld in het Amazoneregenwoud and de ijskoude Antarctis. 960 miljoen mensen noemen het thuis, maar bijna geen wonen in de meest zuidelijke regio Antarctica.

Onduidelijkheden kunnen ontstaan in verafgelegen eilanden die wellicht niet definitief tot een van beide continenten kunnen worden gerekend, zoals de geïsoleerde eilanden van de Grote en Atlantische Oceanen. Ik heb mijn best gedaan om zij bij de een of de ander te plaatsen.

IJsland ligt tussen twee tektonische platen, maar het ligt vast en zeker met de Oecumene, omdat het vanuit het oosten door Noormannen werd bewoond en niet vanuit het westen door Inuit. Soortgelijke redenen gelden voor Spitsbergen en Jan Mayen, dunbevolkte eilanden gecontroleerd door Noorwegen.

De Azoren hebben sterke culturele banden met Portugal, dus maken ze allemaal deel uit van de Oecumene, hoewel de eilanden Flores en Corvo op de Noord-Amerikaanse plaat liggen.

Het eiland Kerguelen ligt binnen de Antarctische convergentie en op zijn eigen microcontinent reikend naar Antarctica en kan veilig worden geclassificeerd als een deel van Cēmānāhuac. Dat geldt ook voor de Heard en McDonald­eilanden.

De eilanden van de Grote Oceaan zijn al lang samen met Australië gegroepeerd als de regio „Oceanië”, en liggen bijna allemaal in de Oecumene, zelfs de Amerikaans-gebonden eilanden Hawaï en Rapa Nui. Clipperton en de Galapagos­eilanden zijn echter met Cēmānāhuac gegroepeerd, want zij liggen veel dichter bij daar dan het vasteland van de Oecumene en werden eerst bewoond door kolonisten die vanuit Zuid-Amerika naar het oosten trokken, niet Polynesiërs die vanuit de Grote Oceaan naar het westen trokken.

Tot slot is het een een voorzichtige taak om de grens te trekken tussen de Aleoeten en de Beringstraat. Er is een sterke culturele band between the de meest oostelijke uithoeken van Rusland en de meest westelijke ranken van Alaska, en er is geen duidelijke fysieke grens, want de Noord-Amerikaanse plaat gaat door tot ver in het Russische vasteland. De beste manier om hen te verdelen is dus politisch; Russische eilanden zoals Ratmanov en de Komandorski-eilanden liggen met de Oecumene, en Amerikaanse eilanden zoals Klein Diomede, St. Lawrence, en Attu liggen met Cēmānāhuac.